Büyükbaş hayvancılığın çıktıları olan et ve süt, insanların sağlıklı ve dengeli beslenmesinde son derece önemli. Ülkemizin hemen her bölgesinde görülen bir ekonomik faaliyet kolu durumunda. Büyükbaş hayvancılık kırsal alanda yaşayan insanların temel geçim kaynaklarından biri. Hayvancılık, tarla/bahçe tarımı ile birlikte yapıldığında özellikle küçük aile işletmeleri için rizikoyu ve risk faktörünü de azaltmakta. Aynı zamanda entansif yetiştiriciliğe en uygun hayvan türlerinden biridir. Aslında bir ülkenin sığır varlığı ve verim seviyesi gelişmişliğin bir ölçüsü olarak da kabul edilmekte.

Hayvanların bulunduğu çevre koşullarının düzenlenmesi, hayvanların iyi gözlenmesi ve gerekli kayıtların tutularak kayıtlar ve gözlemler üzerinden bir kontrol mekanizmasının kurulması gerekli. İşletmeler ihtiyaç duydukları hayvan materyallerini mümkün olduğunca kendi işletmelerinde yetiştirdikleri hayvanlardan sağlamalı. İşletmeye dışardan hayvan alımında hastalık riskine karşı, geçmişi ve sağlık durumu bilinmeyen hayvanların satın alınmaması da önemli. Mümkünse hayvanlar sağlık ve verim açısından iyi bilinen işletmelerden satın alınmalı.

Pazar ihtiyaçları doğrultusunda fizibilite raporları hazırlanarak, süt/besi/kombine tipine ve ırka karar verilerek, gebe düve alımında ilk tohumlama yaşı 14-17 aylık olanlara öncelik verilerek ve gebelik süresi en fazla 7 ay olan düveler tercih edilebilir. 365 günde her inekten bir yavru alınması hedefleri doğrultusunda süt, et veriminin yanı sıra döl verimi yüksek hayvanlar seçilmeli. İşletmede ana gelir kalemleri olarak da karşımıza, süt ve gübre satışı, damızlık düve, kasaplık inek ve kasaplık erkek dana satışları çıkmaktadır.

Besi işletmesi kurulurken yem bitkileri üretimi için arazi varlığı dikkate alınır. Arazi mevcudiyeti yetersizse kaliteli kaba yeme kolaylıkla ulaşılabilir mesafede olmalıdır. Tesislerin kurulacağı arazinin hafif eğimli (yüzde 2-5) ve toprağının geçirgen olması oldukça önemli. Eğimin güney cephesi yönünde olmasına mümkün olduğunca dikkat edilmesini önermekteyiz. Durak, yemlik, suluk, gezinti ve sağım alan hesaplamalarında hayvanların sosyal davranışlarına uygun rahatlık esas alınmalı. Kavgacı hayvanlar için bu alanların daha geniş olması gereklidir.

Barınaklar; hayvanı aşırı sıcaktan, soğuktan ve güneşten, kirli havadan, yüksek nemden, çamurdan ve hava cereyanından koruyacak şekilde inşa edilmeli. Sundurmalı açık ahırların kuzey-güney yönünde yapılarak, güneşin ısıtıcı ve zemini kurutucu etkisinden yararlanılması tavsiye edilmektedir.

Aynı zamanda işletmede oluşacak gübre yönetimine dikkat edilmeli ve çevresel sorunların önüne geçilerek hayvan atıkları çevre ve su kaynaklarını kirletmeyecek şekilde uygun malzemelerle yapılmış alanlarda depolanmalıdır.